ang tangangers eh!! *sigh*
haaaayyyyy…bakit kaya ganun???may mga bagay sa mundo na mahirap kalimutan…mahirap tantanan kasi puso mo rin ang nasasaktan…sabi nila madali lang daw ang makamove-on kapag nagmahal ka lalo na kapag in the first place di ka naman mahal mung taong mahal mo…pero bakit kaya ganun? minsan nagiging tanga tayo, para bang lahat ng senses natin nababaliktad lalo na kapag na inlove tayo…anjan yung nabubulag tayo : dahil kahit anung sakit na gawin satin nung mahal natin ok lng…kahit na nasasaktan ka na at binabalewala ka nya ok lng..mahal mo pa din sya..minsan nagbibingi bingihan tayo kahit alam natin na wala namang pag-asa: ex. sa harap mo mismo sinabi na kaibigan ka lng naman nya…haler? umasa ka pa…anjan yung nagiging manhid tayo sa lahat lahat ng mga bagay na ginagawa nya…kahit na nasasaktan ka..tinatanggap mo nalng..lahat lahat ng sakit walang labis walang kulang..kahit na paulit ulit sayong sabihin ng mga kaibigan mo na "hoy!!!tama na!!!gumising ka na sa katotohan!!!ayaw sayo nun!!!antanga tanga mo talaga!hindi sya nababagay sayo kasi sinaskatan ka lang nya…" tapos ayun anjan yung lahat ng sinsabi nila laban sa kanya na negative pumapasok sa tenga mo at lumalabas naman sa kabila>>>haayyy!!!ano ba yan!!!ang masakit pa dun babae ka pa…wala ka madalas magawa para mapaglaban yung pag-ibig mo para sa kanya..minsan nga anjan yung sobrang nagiging martyr ka na ..taz sya lang ang lalaking nakikita mo para sayo..tapos ayun e d sa huli ikaw at ikaw din ang nasasaktan…sabi ko nga bakit kaya ganun..sana kahit minsan bumaliktad din ang sitwasyon..sana kahit minsan sya naman ang nasa sitwasyon ko…haaayyyyy……minsan gusto ko na din sabunutan sarili koh…minsan gusto ko na lng magka-amnesia…sigruo ganito talaga kapag nagmamahal ka…
